Pobyt stały — Najczęściej zadawane pytania
Pobyt stały (zezwolenie na pobyt stały) jest dla osób ze szczególnymi więziami z Polską: polskie korzenie, małżeństwo z obywatelem polskim lub inne określone podstawy. Pobyt rezydenta długoterminowego UE jest dla każdego, kto mieszkał w Polsce legalnie przez 5 nieprzerwanych lat. Oba dają prawo do bezterminowego pobytu, ale zezwolenie UE pozwala również mieszkać w innych krajach UE.
Czas rozpatrywania różni się w zależności od urzędu wojewódzkiego, ale wynosi zazwyczaj 2–4 miesiące. W przypadku pobytu rezydenta długoterminowego UE urząd musi zweryfikować 5-letni staż pobytu, co może zająć więcej czasu, jeśli dokumentacja obejmuje kilka miast lub województw.
W przypadku pobytu rezydenta długoterminowego UE: tak, wymagany jest certyfikat z języka polskiego na poziomie B1 lub równoważny dowód. W przypadku pobytu stałego opartego na polskim pochodzeniu lub małżeństwie wymóg językowy nie zawsze jest stosowany, ale zależy to od indywidualnej sytuacji.
Tak. Pobyt stały lub pobyt rezydenta długoterminowego UE to zazwyczaj warunek wstępny uzyskania polskiego obywatelstwa przez naturalizację (uznanie za obywatela polskiego). Z każdym z tych zezwoleń można złożyć wniosek po 3 latach nieprzerwanego legalnego pobytu w Polsce. Krótsze okresy dotyczą m.in. małżonków obywateli polskich (2 lata, przy co najmniej 3 latach małżeństwa), uchodźców (2 lata) oraz osób, które uzyskały pobyt stały na podstawie polskiego pochodzenia lub Karty Polaka (1 rok).
Opłata urzędowa wynosi 640 zł za wniosek. Po pozytywnej decyzji płaci się 100 zł za wydanie karty pobytu. Nasze honorarium zależy od stopnia skomplikowania sprawy: podajemy jasną wycenę po wstępnej konsultacji.
W przypadku pobytu stałego możesz przebywać poza Polską do 6 lat bez utraty zezwolenia (choć kartę pobytu trzeba wymieniać co 10 lat). W przypadku pobytu rezydenta długoterminowego UE zezwolenie traci się po opuszczeniu UE na 12 kolejnych miesięcy (24 miesiące dla byłych posiadaczy Niebieskiej Karty UE) lub Polski na 6 lat.
